Afrodyta

Afrodyta
Ἀφροδίτη
bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności
Ilustracja
Występowanie mitologia grecka
Przydomek Afrogeneja, Anadyomene, Cypryda (Kipryda); Afrodyta Acidalia, Cytherea, Despina, Kypris, Epitragidia, Skotia, Basilis, Persephaessa, Pandemos, Urania, Apatura
Atrybuty rydwan zaprzężony w gołębie, róża, mirt
Teren kultu starożytna Grecja
Nazwa święta Afrodyzje
Odpowiednik Wenus (rzymski)
Rodzina
Mąż Hefajstos
Dzieci z Aresem: Dejmos, Fobos, Harmonia, Eros i Anteros
Ruiny cypryjskiego sanktuarium z XII wieku p.n.e., w którym była czczona Afrodyta, Palepafos
Skała Afrodyty na Cyprze. W tym miejscu według legendy narodziła się z piany morskiej Afrodyta

Afrodyta (gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē „wdzięk, urok”, łac. Venus) – w mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.

Jej rzymską odpowiedniczką była Wenus (Wenera)[1].

  1. Afrodyta, [w:] Joanna Cieślewska i inni, Starożytni Grecy, t. 1, Warszawa: New Media Concept, 2007, s. 56-57.