Kujawy

Kujawy
Cuiavia
Herb
Herb
Państwa

 Polska

Stolica

Włocławek

Ważniejsze miejscowości

Bydgoszcz, Inowrocław, Solec Kujawski

Powierzchnia

Około 4500 km²[1]

Położenie na mapie
Mapa Kujaw
52°42′00″N 18°33′00″E/52,700000 18,550000

Kujawy (łac. Cuiavia, niem. Kujawien) – region historyczno-etnograficzny położony w północno-środkowej Polsce, w dorzeczu środkowej Wisły i górnej Noteci. Główną grupą etnograficzną regionu są Kujawiacy.

Duże połacie centralnych Kujaw zajmują czarne ziemie – jedne z najurodzajniejszych gleb w Polsce. Do bogactw naturalnych należy także sól kamienna, wydobywana w okolicach Inowrocławia i sól warzona z solanki z odwiertów w Ciechocinku.

Niektóre źródła uznają Włocławek za historyczną stolicę Kujaw[2][3][4]. Zwyczajowo pod względem etnograficznym rozdziela się region na Kujawy Wschodnie ze stolicą we Włocławku i Kujawy Zachodnie ze stolicą w Inowrocławiu[5]. Niekiedy wyróżniane są także Kujawy Północne na terenach dawnego księstwa bydgosko-wyszogrodzkiego ze stolicą w Bydgoszczy[6][7], która od XVII wieku pozostaje największym ośrodkiem gospodarczym i demograficznym całych Kujaw.

  1. Geografia regionu (Kujawy), Dialektologia Polska [dostęp 2023-04-11] (pol.).
  2. Józef Lachowski (red.), Monografia Wielkiego Pomorza i Gdyni, Toruń – Lwów 1939, s. 7, 154, 176.
  3. Michał Morawski, Monografia Włocławka, 1933, s. 94, 364, 368.
  4. Stanisław Jankowski (red.), Przewodnik Ilustrowany po Włocławku, 1922, s. 43.
  5. Ryszard Kukier, Regionalizacja etnograficzna Kujaw, „Prace komisji historii BTN”, Łódź: PWN, 1963.
  6. Ryszard Kukier, Ludowe obrzędy i zwyczaje weselne na Kujawach, 1975, s. 228.
  7. Kazimierz Nitsch, Dialekty polskie Prus Zachodnich, 1905.